Özünü bəlağətli göstərməyə çalışan, danışığında yersiz olaraq çətin və qəliz sözlər işlədən (adam).
Bəla görmüş, bədbəxtliyə düçar olmuş.
Bədbəxtliklər, bəlalar.
Axmaqlıq, giclik, sarsaqlıq.
Özünü bəlaya salan, macəra axtaran.
Balaca şəhər, qəsəbə.
1. Bax: bəlağətli.
2. Həddi-büluğa yetmiş.
Təəssüratla, təsirlə.
Küt, gec başa düşən (adam).
Kütbeyinli.
Bəla, müsibət, çətinlik, ağırlıq.
İblis (şeirdə vəznin pozulmaması üçün iblis "bəlis" şəklində də işlədilir).
Əbləh.
Farsca yiyəlik birləşmələrində işlənərək "olunca", "görə" mənalarını ifadə edir; məs.: bəmücərrədi-təklif (təklif olununca, təklifə görə) və s.
Adlı, adına olan; məşhur, şöhrətli, adlı-sanlı.
