1. Söylənmiş söz.
2. Məfhum, məal.
1. Sifət kimi: alışmış, isinişmiş.
2. İsim kimi: adət, vərdiş.
Bax: mənusə.
Alışma, isinişmə, adət etmə.
Asılı, bir şeyin varlığından asılı olan.
Məqsəd; niyyət olunan şey.
Kişi toxumu; erkək heyvanın toxumu; sperma.
Dərəcə, rütbə.
Bax: mənzələt.
1. Görünən yer.
2. Görünüş, surət.
3. Aspekt.
Faza, mərhələ.
Sevgililərin görüşdükləri yer.
Ayrılmış, qoparılmış.
1. Yanbayan düzülmüş, cərgə ilə qoyulmuş.
2. Sıx bitmiş.
Endirilmiş, düşürülmüş; göndərilmiş, nazil edilmiş.
