İflic; iflic olma.
İşçi, fəhlə.
1. Göy, asiman.
2. Qədim münəccimlərə görə, heç bir səyyarəyə məxsus olmayan göy təbəqəsi.
3. Məcazi mənada: tale, bəxt.
1. Dinə görə yerinə yetirilməsi vacib olan iş.
2. Vərəsələrdən hər birinə düşən miras payı.
Bax: fərizə.
Bax: firiştə.
Dəstə, yığım, güruh.
Sevincli, şad.
Tək, misilsiz, tayı-bərabəri olmayan, nadir tapılan.
Bax: fərid.
İkincidərəcəli.
Uğurlu, xoşbəxt.
Kamına çatmış, arzusuna yetişmiş.
Əhvalı şad olan; xoşbəxt, uğurlu.
Gələcəyi yaxşı olan, xoşbəxt taleyi olan.
