Üz açan, üz göstərən.
Məcazi mənada: gözəl.
1. Quyu.
2. Çənə çuxuru, zənəxdan.
1. Bir ayağı çolaq olan; ayaqca solaxay olan (yeriyərkən əvvəlcə sol ayağını atan).
2. İsim kimi: böyük cücə.
3. Məcazi mənada: bacarıqsız.
1. Çində düzəlmiş, Çində hazırlanmış.
2. Əla növ saxsı qab-qacaq.
3. İsim kimi: çinli.
1. Qıvrım, qırış, qırışıq.
2. Bürüşük, bürüşmə.
3. Toplayan, yığan, dərən.
1. Çarx.
2. Dolanma, dövr etmə.
3. Məcazi mənada: göy, asiman.
4. Məcazi mənada: tale, bəxt.
1. Dörddə bir.
2. Quranın kiçik surələrindən tərtib edilmiş və mollaxanada əlifba kitabını əvəz edən kitabça.
2. Batmanın dörddə biri.
3. Yara (qılınc və s. yarası).
1. Yol, üsul, qayda.
2. Büküş, qırış.
3. İşvə, əzilib-büzülmə.
1. Göz.
2. Sifət kimi məcazi mənada: ən sevimli.
3. Bax: beçəşm.
1. Mal-qara alverçisi.
2. Minik heyvanını kirayə verən adam.
1. Dörd yan, dörd tərəf.
2. Dörd yandan küçəsi olan meydan.
3. İki tərəfi dükan olan üstüörtülü və ya açıq bazar.
Bax: çarsu.
1. Keçmişdə müqəssirin arabaya və ya heyvana qoşaraq dörd müxtəlif tərəfə dartmaqla dörd parça edilməsindən ibarət ölüm cəzası.
2. Rəqs zamanı barmaqlara taxılıb çalınan cüt pullar.
