Azərbaycan dastanlarının leksikası

cəmisi

Hamısı. (“Kitabi-Dədə Qorqud” leksikası)

cılasun

İgid, qəhrəman. (“Kitabi-Dədə Qorqud” leksikası)

cılasunluq

Qəhrəmanlıq, igidlik, bahadırlıq. (“Kitabi-Dədə Qorqud” leksikası)

cılbır

Yüyən. (“Kitabi-Dədə Qorqud” leksikası)

cici

Kiçik, zəif, cici-bacı. (“Kitabi-Dədə Qorqud” leksikası)

cici-bici

Xoş, gözəl, incə, gövdəli. (“Kitabi-Dədə Qorqud” leksikası)

cidalu

Mizraqlı, nizəli, süngülü. (“Kitabi-Dədə Qorqud” leksikası)

cilavı

Cilov. (“Kitabi-Dədə Qorqud” leksikası)

cahal-cumru

1. Hamı, bütün aləm.

2. Bütün, bütünlüklə. (“Koroğlu” dastanının lüğəti)

Baxdı ki, budur çoban-çoluq cahal-cumru sürünü, malı döşlərdən töküb obaya gətirirlər. (“Eyvazın Çənlibelə gətirilməyi”) 

*

Xanım, qoynundakı bu nədi yumru?!

Üstün ört görməsin cahali-cumru,

Hüsnün Züleyxadı, zəbanın qumru,

Yetişibdi bir cüt nar sinən üstə.

                       (“Həmzənin Qıratı aparmağı”) (“Həmzə–Teymur”)

cahil ərəb

1. Oxumamış, savadsız, avam, nadan, anlamaz.

2. Cahıl şəklində: cavan, gənc mənasında. (“Koroğlu” dastanının lüğəti)

Rövşən hələ cavan, cahil idi. O, hələ kamilləşməmişdi. Buna görə də köpüklü suyu qaba doldurub başına çəkdi. (Paris nüsxəsi, 1-ci məclis)

cam fars

1. Misdən hazırlanmış piyalə.

2. Qədəh, piyalə.

camal

ər. cəmal

Gözəllik, gözəl üz, üz gözəlliyi. (“Koroğlu” dastanının lüğəti)

Pisdi Koroğlunun halı,

Soldurmaynan gül camalı,

Dəmirçioğlu, İsabalı,

Ağlama, Nigar, ağlama!

           (“Durna teli”) (“Bağdad–Əsəd”)

camalbaz

ər. cəmal + fars. baz

Surətpərəst, zahiri gözəlliyi, gözəl surəti sevən. (“Koroğlu” dastanının lüğəti)

Nəzər Cəlali çox camalbaz idi. (Paris nüsxəsi, 10-cu məclis)

car

Car çəkmək (car çağırmaq): yüksək səslə xəbər vermək, bildirmək; aləmə yaymaq. (“Koroğlu” dastanının lüğəti)

Sən bundan içsən, dəli olarsan, çıxıb bazarda car çəkərsən ki, ay camaat, qəssaba doqquz yüz baş qoyun gətirmişəm. (Paris nüsxəsi, 3-cü məclis)

car olmaq

Aləmə yayılmaq. (“Koroğlu” dastanının lüğəti)